کیانوش -

	کیانوش
	حیات وحش

پستانداران گوشتخوار

منطقه هزار مسجد یکی از مناطق حفاظت شده استان خراسان رضوی با وسعتی حدود 112714هکتار با سیمای کوهستانی و صخره ای واقع در شمال شرقی مشهد که دارای تنوع فون و فلور قابل ملاحظه ای می باشد.از گونه های جانوری مهم در منطقه گرگ،قوچ و میش و پلنگ را می توان نام برد. ارس سیستان از سال 1376 به منطقه شکار ممنوع اعلام گردید و در سال 1378 به منطقه حفاظت شده ارتقاء یافت . در حال حاضر به معرفی تعدادی از پستانداران در تعقیب ، کشتن و خوردن جانوران دیگر تخصص دارند . دندانهای نیش در این پستانداران کاملا رشد کرده و دندانهای آسیا برای دریدن گوشت مناسب است.

گروه 1:ماهیان غیر حساس و زرنگ که تغذیه آنها آسان است و در زمینه ویژگیهای آب نیاز مخصوصی ندارند

گروه 2: ماهیان زرنگ و راحت که از نظر تغذیه به مراقبت بیشتری نیاز دارند اما در زمینه ویژگیهای آب نیاز مخصوصی ندارند.

گروه 3: ماهیانی که از لحاظ ویژگیهای آب نیاز مخصوصی ندارنداما از لحاظ تغذیه و نگهداری به مراقبت زیادی نیاز دارند.

گروه 4: ماهیانی که به آب با ویژگیهای خاص نیاز دارند و نیازهای غذایی آنان از گونه ای به گونه دیگر متفاوت است. این ماهی ها به طور کلی برای آکواریوم داران با تجربه مناسب هستند.

نام گروه ماهیان : cyprinidae

نام خانواده: گلدفیش(ماهی طلایی)

نام ماهیان : انواع مختلف گلدفیش، شامل دم چادری، مرواریدی، کله شیری، کلاه قرمز، کالیگو،بلک مورمیباشد.
طول حداکثر: 10 سانتی متر
سطح شنا: کلیه سطوح آب
مکانهای جاگیری :میان سنگها،گیاهان و مواد شناور
نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب
همزیستی: سازگاری کامل با تمام ماهیان
تغذیه: غذای خشک، کرم زنده، دافنی و ...
خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما 19 درجه سانتی گراد سختی آب 12 درجه PH 7.6
دشواری نگهداری: گروه 1

رفتار و نوع تولید مثل : تخم ریز، در شرایط مصنوعی تکثیر شده و جزو ماهیان مقاوم برای نگهداری میباشد.

مار سياه سوجه

مار سياه سوجه

Natrix natrix natrix

تمام ويژگيهاى مار آبى را دارا ميباشد. بدن به رنگ سبز زيتونى يا نارنجى روشن، تيره و سياه رنگ با خالهاى بزرگ روشن در دو طرف ناحيه سر، سطح شكمى روشن با خالهاى ريز تيره رنگ، بعضى از آنها غالبا سياه رنگ و داراى دو خط سفيد طولى ممتد در دو طرف بدن ميباشد. حداكثر طول اش 100 سانتى متر و دم 22 سانتى متر ميباشد. و از قورباغه ها، ماهيهاى كوچك، حشرات و جانوران آ بزى تغذيه ميكند.تخمگذار است و در مناطق جنگلى، مردابها، رودخانه ها، درياچه ها، حوضها و استخرها يافت مى شود.

عقرب

از حدود 200 گونه متفاوت عقرب که د رسراسر دنیا پراکنده می باشند فقط حدود 20 گونه آنها سمی هستند در بین آنها گونه Mesobuthus Tamulus ( که نوعی عقرب قرمز هندی است) کشنده ترین گونه می باشد. که میزان کشندگی آن در ایالتهای هند بین 40-30 درصد گزارش شده است.

این جانور رنگهای مختلفی مثل زرد مایل به قهوه ای، قهوه ای، خاکستری و سیاه دارد و اندازه بین 18-5/1 سانتی متر دارد ولی بواسطه شکل بدنی خود که حالت تخت و صاف است،
می تواند از شکافهائی به عرض 3 میلی متر نیز عبور کند و خود را وارد خانه سازند.

در محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگها، زیر پوست درخت، بین هیزمها و ... یافت شده و در محیط داخل خانه حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیطهای مرطوب یافت می شوند. این جانوران در طول روز در گوشه ای بی حرکت و پنهان بوده و در طی شب فعالیت خود را آغاز می کنند و بدنبال شکار خود می روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آنها وجود دارد به شکار خود تزریق می کنند.

سارگپه

Buteo buteo

بلدرچین

طوطی طوق صورتی

Psittacula krameri

اندازه اين پرنده40 سانتى متر( با احتساب دم كه طول آن 25 سانتى متراست) میباشد. تنها نوع طوطى كه به حالت وحشىدر ايران يافت ميشود. پرنده اى است كاملاُ مشخص به رنگ سبز روشن با دم خيلى دراز و نوك تيز، بالهاى نوك تيز و منقار قلاب مانند. پرنده نر گلوى سياه دارد و در پس گردنش يك طوق باريك به رنگ صورتى مايل به قرمز ديده ميشود. پروازش سريع و توام با بال زدنهاى تند است. پرنده اىاست اجتماعى و در مناطقى كه فراوان است به صورت گله هاى كوچك ديده ميشود. زيستگاهش باغها، ميوه زارها، پاركها و كشتزارهاى با درختهاى بلند است. جمعيتهايى كه از طوطى هاى قفسى فرارى نتيجه شده اند، به حالت وحشى در بسيارى از شهرهاى بزرگ ايران ، در زمينهاى پست ناحيه خزر و خوزستان ديده ميشوند.

خرگوش

خرگوش

Lepus capensis

جثه بزرگتر از گربه اهلى، گوشها بلند، با انتهاى گرد و نوك سياه، چشمها درشت و دم كوتاه، دستها داراى دارو حالا می رسیم بهبهترین راحت ترین و باحوش ترین ماهی آکواریوم اگر تازه کارید یا ماهی بی دردسر می خواهید این ماهی بهترین است
اسکار – Oscar :

یکی از محبوب ترین ماهی های آکواریوم در رده گوشتخوارها به حساب میاد که خیلی مورد توجه آکواریومیست های حرفه ای قرار میگیره . ماهی اسکار بومی آمازون , پاراگوئه و شرق ونزوئلا ست. این ماهی از خانواده Chichlidae و با نام علمی Astronotus ocellatus شناخته میشه .
شاید در نگاه اول ظاهر خشن و پر هیبت و ترسناکش افرادی که دارای روح لطیفی هستن رو منصرف کنه از خرید چنین ماهی ای , اما دونستن اینکه این ماهی یکی از باهوش ترین و دست آموز ترین ماهی های آکواریوم به حساب میاد , باعث شده که جزو پر طرفدار ترین ماهی ها شمرده بشه . از خصوصیات ماهی اسکار اینه که کاملن دست آموز میشه و صاحب خودش رو از غریبه تشخیص میده . وقتی شما به ماهی خودتون غذا میدین , بعد از مدتی ماهی فقط وقتی که شما جلوی آکواریوم می ایستین به سمتتون میاد و هر کس دیگه ای که قصد غذا دادن به اونها رو داشته باشه , بهش توجهی نمیکنه حتا وقتی گرسته باشه ! وقتی که این ماهی ها بزرگ میشن میتونید سطح بدنشون رو نوازش کنین و از نوازش شدن لذت میبرن . از طرفی ماهی هایی هستن با هوش خیلی بالا . گاهی اوقات از سیستم پنهان سازی غذا استفاده میکنن و طعمه ها رو در جایی مخفی میکنن و سر فرصت اونها رو میخورن . شکارچی های خیلی ماهری هستن و به سادگی هر نوع ماهی کوچکی رو صید میکنن . از نوزادانشون مراقبت میکنن و خیلی دوست داشتنی هستن . از این نظر این ماهی ها پر طرفدار شدن . شرایط نگهداری اونها تقریبن ساده ست و ماهی های خیلی مقاومی هستن در مقابل بیماریها و در صورتیکه در شرایط خوبی نگهداری بشن و از نظر تغذیه و بهداشت رعایتشون رو بکنید , خیلی زود بزرگ میشن و بعد از یکی دو سال آماده برای تولید مثل . بهتره بصورت گروهی نگهداری بشن در دسته های 3 تا 4 تایی یا بیشتر تا خودشون جفتشونو انتخاب کنن . این ماهی ها از سن 2 سالگی بالغ میشن و آماده تخم گذاری . یعنی اندازه اونها باید تقریبن بین 15 تا 20 سانتیمتر برسه . دمای 24 تا 28 درجه رو میپسندن و در دمای 28 درجه تخم ریزی میکنن و کمتر از این دما رو نمیپسندن و عوض کردن قسمتی از آب آکواریوم با آب تازه محرک خوبی برای تولید مثل اونها به حساب می یاد

-کت فیش
قابلیت همزیستی با ماهیانی چون آنجل ،دیسکیوس و سیچلایدها باربها گورامی ها لوچ ها ودیگر ماهیان را دارا می باشد. کت فیش نیازمند آکواریوم پر گیاهی که گیاهانش دارای رشد سریع باشند می باشد. داشتن آبی با جریان ملایم باعث بوجود آمدن محیط سالم و مطلوبی برای زیست این ماهی می گردد. داشتن سنگ ها و چوب های داخل آکواریوم موجب ایجاد محیطی طبیعی و مکان های مخفی برای این ماهی می شود که این ماهی به چنین جاهای خلوت و مخفی در طول روز نیاز دارد تا خود را در آن مخفی نماید. کت فیش درطول شب فعالتر می شود و نیازمند مکان های تاریک ومخفی است که در طول روز خود رادر آن پنهان کند. برای داشتن اکسیژن کافی در تانک این ماهی فیلتراسیون مناسب بسیار حیاتی و ضروری میباشددر صورتیکه بطور مناسبی و صحیح خوب تغذیه شوند مدفوع آنها بسیار طویل و بزرگ خواهد شد که در آکواریوم تاثیر منفی گذاشته و حتما نیازمند فیلتر کردن می باشد تا بتوانید از شر این فضولات طناب مانند راحت شوید.تعویض هفتگی آب و داشتن فیلتر کفی برای رهایی از دست این پس ماندها می تواند مفید وضروری باشد.اگرکیفیت آب آنها مناسب نباشد حفره های کوچکی درروی پوسته و باله هایشان بوجود خواهد آمد و اگر اکسیژن کافی در اختیارشان نباشد خیلی بیشتر به سطح آب می آینداگر برای مدت زیادی در آب نسبتا سرد نگهداری شوند ممکن است به بیماری سفیدک مبتلا گردند.بیماری ها ی قارچی یکی از مشکلات گریبان گیر این ماهیها می باشد که د ر صورت بروز لکه هایی مخملی بر روی بدنشان می گردد. یکی از علایم خارجی این بیماری قبل از بروز لکه ها بر روی بدن و باله ،حالت خواب آلودگی ،کسلی یا بی حالی ماهی است که اگر در این مرحله دما و اکسیژن آب مطلوب تر گشته و غذای مناسب کافی و مقولی در اختیار ماهی قرار گیردمی تواند تا حدود زیادی با این بیماری مقابله کرد.یکی از مسائل مهم و حیاتی این است که آیاغذای کافی در اختیار ماهی قرار گرفته است؟ کت فیش ها باید دارای شکم بسیار گرد وبرجسته باشند که اگر شکم آنها گود و میان تهی باشد غذای کافی نداشته اندتصور غلطی که در مورد این ماهی وجود دارد این است که این ماهی از زیزه غذاهای دیگر ماهیان و با فضولات و پس ماندهای آنها تغذیه می کند ولی هرگز نباید این ها به عنوان غذا برای این ماهی تلقی شوند. تغذیه این ماهی ها عمد تا از کف آکواریوم بوده و توسط غذاهای کف رو همچون دل و جگر فریزه شده ، پلت ها و کرم خونی می باشد.

در یک آکواریوم هرگز تکثیر نمی شود. آنها در تونل ها ی حفر شده در ساحل رودخانه تخم ریزی میکنندماهی نردر این سوراخ زیرزمینی مانده و به محافظت از تخمها می پردازد.با این وجود این ماهی ها درآسیای شرقی فلوراید و در برخی نقاط کویینز لند بطور تجاری در حوضچه هایی تکثیرمی شوند.تاحدود۲۰-۲۵سانتیمتررشد می کنند.

اینم از همان شیشه پاک کن خودمانی

گَوَزن یکی از جانوران نشخوارکننده است.

طایفه گوزن‌ها در میان نشخوارکنندگان یگانه طایفه‌ای است که انواع بسیاری از آن در قاره اروپا مانند جانوران وحشی زندگی می‌‌کنند. یکی از خصوصیات عمده‌ای که گوزنها را از نشخوارکنندگان دیگر متمایز می‌‌کند شکل و ساختمان شاخ‌های این جانوران است معمولاٌ‌ تنها نرینه‌هایی که به سن بلوغ رسیده‌اند شاخ دارند. شاخهای گوزنها توپر و بی دوام هستند. شاخ‌های نشخوارکنندگان دیگر میان‌تهی و تغییر ناپذیرند، از این رو عنوان جانوران شاخ تهی یافتند.

در نخستین سال زندگی گوزنها شاخه‌ای استخوانی از هر سوی پیشانی روی دو برآمدگی پوشیده از پوست و پشم بسیار نرمی که مخمل خوانده می‌‌شود رشد می‌‌کند. پوست شاخ را تا مرحله تشکیل آن می‌‌پوشاند سپس پاره می‌‌شود و می‌‌افتد. در حدود فوریه (اوایل بهمن) شاخه استخوانی هم به نوبه خود می‌‌افتد و شاخ دیگری که نیرومندتر و درشت تر خواهد بود رفته رفته شکل می‌‌گیرد، این شاخ هم می‌‌افتد و جای خود را به شاخ دیگری وا می‌‌گذارد که سال اینده رشد می‌‌کند. سال به سال شاخ‌ها رشد می‌کنند و رشته‌ها و پره هایشان چند برابر می‌‌شود.

شاخها به حسب انواع ممکن است از یک شاخه تشکیل می‌‌یابد اما بیشتر این شاخه آراسته به شاخ‌هایی است که بچه شاخ گویند. در برخی ازانواع گوزنها شاخها و بچه شاخها به صورت پارویی شهن و دندانه دار به هم جفت می‌‌شوند. این شاخ‌ها در گوزنهای بزرگ سرزمین شمالی دیده می‌‌شود چنین به نظر میر سد که گوزنها بومی آسیایند و از آسیا به اروپا، افریقای شمال غربی حتی کوچیده‌اند و به انواع بسیار تقسیم شده اند.

بیشتر گاوها و اعضاء فامیلشان از جمله گوزنها دارای شاخ هستند که از همان مواد تشکیل دهنده مو یا پنچه‌ها ساخته شده است. از شاخه‌ها برای دفاع از قلمرو جفت و یا عقب راندن شکارچیان مهاجم استفاده می‌‌شود گوزنهای ماده دارای شاخهای استخوانی هستند که هر ساله آنها را می‌‌اندازند و مجددا" شاخهای جدیدی می‌‌رویانند گوزنهای نر رقیب از شاخهای خود به عنوان یک اسلحه در مسابقات جنگلی برای بدست آوردن ماده استفاده می‌‌کنند.

يلوه آبى

Rullus aquaticus

اندازه اين پرنده27 سانتی متراست. پرنده ای است محتاط و معمولا دراختفا بسر می برد، به همين جهت مشاهده و تشخيص آن دشوار می باشد. صدای مشخص اين پرنده وسيله خوبی برای تشخيص آن است. منقار قرمز رنگ و درازش آن را از همه يلوه ها متمايز ميسازد. سطح پشتی آن قهوه ای زيتونی و وسط پرهای آن سياهرنگ ميباشد. صورت، گلو و سينه اش خاكستری مايل به آبی پررنگ است. پهلو ها به طور واضح دارای راهراه عرضی سياه وسفيد، پوشپرهای زير دم تقريبا سفيد و پاهايش قهوه ای مايل به صورتی است. سطح شكمی پرنده نا بالغ لكه لكه است. از نظر رفتار اضطراب آميز ومخفی شدن، به(يلوه حنايى) شباهت دارد، ولی گاهی در فضای باز روی بوته ها مينشيند. در بين گياهان آبزی انبوه، نيزارها، بركه های پر گياه، در كنار گودالهای آب و رودخانه ها ديده ميشود. در داخل نيزارها و در ناحيه كم عمق آب آشيانه ميسازد. به طور كلی بومی و نسبتا فراوان است.

خرس قهوه‌ای

خرس قهوه‌ای حیوانی است بزرگ و تنومند که طول بدن بالغها ممکن است به 2 متر و وزن آنها به 480 کیلوگرم برسد. سر پهن و پوزه کوتاه و گوش نسبتا کوچک و راست و گرد و چشمها نسبتا کوچک و گردن کوتاه و کلفت است. دستها و پاها بلند و کلفت و هرکدام با پنج چنگال و پاها از دستها بلندتر هستند. دم خیلی کوچک و تقریبا در زیر موها مخفی شده است.

بدن از موهای انبوه و زبر و بلند پوشیده شده است. رنگ موها از قهوه‌ای تیره تا قهوه‌ای زرد و خاکستری تغییر می‌کند. گاهی لکه کوچکی با رنگ روشن در سینه دیده می‌شود. جمجمه بزرگ و حجیم با فکهای قوی ، طول کندیل و بازال در نرها بین 418 - 261 میلیمتر و در ماده‌ها 258 تا 373 میلیمتر ، پهنای زیگوماتیک در نرها 175 تا 277 و در ماده ها 147 تا 247. طول ناحیه پوزه تقریبا به اندازه جعبه جمجمه است.

محل زندگی و تغذیه

خرس قهوه‌ای در ایران در نواحی جنگلی کوههای البرز و کوههای زاگرس زندگی می‌کند. تعداد آنها در سالهای اخیر بسیار کم شده است. خرسها از غذاهای مختلف گیاهی و حیوانی تغذیه می‌کنند. غذای اصلی آنها از قسمت سبز گیاهان و میوه‌ها و حشرات و مهره‌داران کوچک تشکیل می‌شود. به لانه‌های زنبور عسل و کندوهای آنها دستبرد زده و عسل آنها را می‌خورند. خرسها ممکن است با شکستن شاخه درختها و خراب کردن کشتزارها خساراتی به بار آورند

تولید مثل

جفت‌گیری معمولا در تابستان انجام می‌شود و در این هنگام میان نرها نزاع می‌شود. دوران آبستنی در حدود 7 ماه است و بچه‌ها اوایل تا اواسط زمستان و زمانی که ماده در لانه دوران خواب زمستانی را می‌گذراند متولد می‌شوند. بچه‌ها بعد از یک ماه چشم باز می‌کنند. در ابتدا رشد آنها خیلی کند است و بعد از اینکه از لانه بیرون آمدند به سرعت رشد می‌کنند. خرسها در سال سوم زندگی از لحاظ جنسی بالغ می‌شوند.

خواب زمستانی

شروع و مدت خواب زمستانی در خرسها با ارتفاع و آب و هوای محل زندگی آنها بستگی دارد. در نقاط کم ارتفاع و گرم ممکن است اصولا خواب زمستانی نداشته باشند. خرسها قبل از خواب زمستانی تغذیه زیاد کرده و لایه ضخیمی از چربی در زیر پوست آنها ذخیره می‌شود. معمولا با ریزش اولین برف در داخل لانه مستقر می‌شود هنگامی که لانه بوسیله برف کاملا پوشیده می‌شود فقط سوراخ کوچکی لانه را به محیط خارج مربوط می‌سازد.

نحوه زندگی و تغذیه

شیر مانند سایر گوشتخواران در روز استراحت کرده و در شب بخصوص اوایل شب فعالیت می‌کند. از علفخواران بزرگ مانند خوک وحشی و گوزن و سایر سم‌داران اهلی مانند گاو و گاومیش تغذیه می‌کند. گاهی به انسان حمله‌ور می‌شود ولی معمولا برای دفاع از خود انسان را مورد حمله قرار می‌دهد. در حدود پنج سالگی کاملا بالغ می‌شوند. بعد از تولد بچه‌ها نرها مادر و بچه‌ها را ترک نمی‌کنند. دوران آبستنی در حدود 105 تا 112 روز است. بچه‌ها 2 تا 5 است. بچه‌ها معمولا با چشم بسته متولد می‌شوند و بعد از 6 روز چشم باز می‌کنند. مدت تغذیه از شیر مادر در حدود 3 ماه است

.

پراکندگی در ایران

یکی از قدیمی‌ترین شرحی که درباره شیر ایران وجود دارد مربوط به کتاب نزهت‌القلوب است که در سال 740 هجری بوسیله حمدالله مستوفی قزوینی تالیف شده است. در این کتاب نوشته شده است: مرغزار دشت ارژن بر کنار بحیره است که در آن صحرا است و در این محدوده بیشه است که در آن شیر شرزه بسیار باشد. طول این مرغزار دو فرسنگ و در عرض یک فرسنگ است. W.Ousley در سال 1819 ضمن اشاره به وجود شیر در جنوب ایران می‌نویسد که بوشهر به علت داشتن شیر زیاد به معدن شیر معروف بوده است. شیر در جنگلها و بیشه‌ها و نیزارها و بوته‌زارهای جنوب ایران از حوالی شیراز در فارس تا حدود کارون در خوزستان می‌زیسته است

.

نژاد شیر ایرانی

این نژاد بوسیله تعدادی صفات از شیر آفریقایی تفاوت می‌کند. در جمجمه صندوق صماخ کمتر متورم بوده و ناحیه پس حدقه‌ای کوتاه‌تر و سوراخ جلوی حدقه‌ای معمولا بوسیله دیواره میانی به دو قسمت شده است. از لحاظ صفات خارجی دسته موهای انتهایی دم بلندترو دسته موهای بلند آرنج و ناحیه شکم نسبتا رشد بیشتر داشته و یال کوتاهتر است. موها بر حسب فصل ممکن است کوتاه و نرم یا بلند و ضخیم باشند. رنگ کلی بدن متغیر است و از گندمگون مخلوط با سرخی و سایه‌ای از سیاهی تا خاکستری با خاکستری نخودی و گاهی با سایه‌ای از نخودی مایل به سفید تغییر می‌کند. یال نیز ازلحاظ شکل رنگ متغیر است

پوست ببر به رنگ زرد مایل به قهوه‌ای تا نارنجی مایل به قرمز همراه با نوارهای عرضی سیاه یا قهوه ای پررنگ است. درازا ٬ پهنا و فاصله بین این نوارها در هر نژاد بسیار تفاوت دارد. ببرها یال ندارند٬ اما بسیاری از آنها گرداگرد صورت موهای بلندی دارند که پهنای سر را بیشتر می‌نمایاند . موی بدن ببر بنگال و ببرهای جنوب شرقی آسیا کوتاه است . اما نژادهایی که در مناطق سرد و یخبندان زندگی می‌کنند موهای پرپشت و بلندی دارند که آنها را از سرمای شدید محافظت می‌کند.

ببرها همانند دیگر گربه سانان ناخنها و دندانهای بلند و تیز دارند و می‌توانند به سرعت ولی آرام و بی‌صدا حرکت کنند . ببر بسیار چالاک و سریع است و می‌تواند تا ٩ متر در هر جهش بپرد ٬ اما خیلی زود خسته می‌شود و اگر نتواند شکار خود را در مسافت کم و مدت زمان اندک بگیرد از تعقیب آن دست برمی‌دارد. ببر برخلاف دیگر گربه سانان ٬ به آب علاقه فراوان دارد و شناگر ماهری است.

نحوه زندگی و شکار

ببر بیشتر در جنگلها و نواحی دور از انسان در نقاطی که حیواناتی چون خوک وحشی و سم داران دیگر فراوان هستند زندگی میکنند. فعالیت شبانه دارد ولی ممکن است در روز نیز دیده شود. حیوانی است قوی و پر تحرک و مقاوم. به این ترتیب کاملا به شکار نزدیک شده و بطور ناگهانی به وی جهش میکند. معمولا بوسیله شکستن مهره های گردن و خرد کردن جمجمه شکار خود را فورا میکشد. میتواند شکارهای بزرگی مانند گوزن و گاو را را با دندانهای خود حمل کرده به جای مناسب ببرد. ببرهای زخمی و آنهایی که به انسان خواری عادت دارند انسان را مورد حمله قرار میدهند. ببر معمولا گوزن ٬ آهو ٬ گاو و گاومیش وحشی و گراز و گاهی بچه فیل شکار می‌کند. از جانورانی مانند پرندگان ٬ میمونها و حتی لاک پشت و قورباغه نیز تغذیه می‌کند. در بعضی مناطق آسیا که محیط زیست طبیعی ببر آسیب دیده است.

ببرهای نر

ببرهای بالغ نر معمولا تنها زند گی می کنند و قلمرو مشخصی دارند و نرهای دیگر را از آن می رانند . هر چه تعداد شکار در منطقه ای کمتر باشد ٬ وسعت قلمرو زیادتر است ٬ معمولا قلمرو ببرها بین ٦٥ تا ٦٥٠ کیلومتر مربع مساحت دارد . این جانور قلمرو خود را با ادرار و یا مایعی که از غده های قاعده دم آن ترشح می شود نشانه گذاری می کند . بوی این نشانه ها به ببرهای نر دیگر هشدار می دهد ٬ که از ورود به قلمرو خودداری کنند . قلمرو هر ببر نر از چند قسمت کوچکتر تشکیل می شود که در هر یک از آنها ٢ یا چند ببر ماده زندگی می کنند.

تولید مثل

هر دو تا سه سال یکبار بچه می زاید. دوران آبستنی آنها در حدود 105 تا 113 روز است. معمولا دو یا سه قلو می زایند ولی تعداد بچه ها تا 6 نیز دیده شده است. بچه هایی که تازه متولد میشوند به اندازه یک گربه اهلی و به وزن 1400 گرم هستند و بعد از 2 هفته چشم باز میکنند. بچه ها به سرعت رشد کرده و بعد از یک ماه کم کم به دنبال مادر خود راه می افتند. تا شش ماهگی از شیر مادر تغذیه میکنند و تا یکی دو سال با مادر میگردند ولی تا سه سالگی در حدود لانه میمانند و بعد از آن به نقاط دیگر میروند. در سن چهار سالگی از لحاظ جنسی بالغ میشوند.

.